“Στόχος κάθε διοικητικής μεταρρύθμισης, όπως αυτή που επιχειρεί η κυβέρνηση με το Επιτελικό Κράτος, είναι η καλύτερη λειτουργία του. Η λειτουργία του κράτους, όμως, κρίνεται κυρίως από τον βαθμό ικανοποίησής μας από τις υπηρεσίες που μας παρέχει, από την δυνατότητά του να ανταποκρίνεται δίκαια και αποτελεσματικά στα αιτήματά μας. Έχει αποδειχθεί, όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά και παγκοσμίως, ότι όσο πιο κοντά σε ένα πρόβλημά μας δίνεται η λύση, όσο πιο κοντά σε μία ανάγκη μας παρέχεται η υπηρεσία τόσο καλύτερη η λύση και τόσο μεγαλύτερος ο βαθμός ικανοποίησής μας. Διότι, μεγαλύτερη εγγύτητα της αρχής που παρέχει την υπηρεσία με μας και την καθημερινότητά μας σημαίνει καλύτερη κατανόηση του προβλήματος και της ανάγκης να επιλυθεί, μεγαλύτερη εξοικονόμηση χρόνου και αυξημένη δυνατότητα του πολίτη να ελέγχει και να κρίνει το αποτέλεσμα.

Ένας δήμαρχος, για παράδειγμα, έχει, πρώτον, άμεση και καλύτερη γνώση των προβλημάτων του τόπου του, δεύτερον, διαθέτει τη χρονική, τουλάχιστον, δυνατότητα να επέμβει άμεσα, ακόμα και αν αυτό σημαίνει την εγρήγορση του κράτους, τρίτον, υπόκειται στον έλεγχο των πολιτών του και, τέταρτον, η λύση που παρέχει συναγωνίζεται σε αποτελεσματικότητα αντίστοιχες λύσεις και υπηρεσίες που παρέχονται σε άλλους Δήμους. Ό,τι ακριβώς δεν συμβαίνει με έναν υπουργό ή τον υπάλληλο σε κάποιο υπουργείο που δεν έχει αίσθηση της καθημερινότητάς μας.

Όποιος, λοιπόν, θέλει να σχεδιάσει ένα λειτουργικό κράτος, πρέπει να ξεκινήσει από το πρόβλημα και από το πώς θα εξυπηρετηθούμε καλύτερα εμείς οι πολίτες, μετά από το πώς λειτουργούν οι Δήμοι και τι μπορούν να αναλάβουν, στη συνέχεια, αντίστοιχα, πώς λειτουργούν οι Περιφέρειες και τι μπορούν να αναλάβουν και, τέλος πώς θα οργανωθεί το «επιτελικό» κεντρικό κράτος για να υπηρετήσει και να αξιολογεί τα παραπάνω. Η πορεία πρέπει να είναι από τη βάση, από εμάς τους πολίτες, προς τα πάνω και όχι το αντίθετο.

Αυτό δηλαδή που δεν έκανε η κυβέρνηση Μητσοτάκη”.

Μπορείτε να διαβάσετε εδώ ολόκληρο το άρθρο του Παύλου Γερουλάνου στην aftodioikisi.gr .