«Κυρίες και κύριοι Συνάδελφοι,

Στέλνουμε όλες και όλοι τις ευχές μας για γρήγορη ανάρρωση στους τραυματίες από το σημερινό περιστατικό με πυροβολισμούς στο κέντρο της Αθήνας. Και περιμένουμε να μάθουμε πώς και τι έχει συμβεί.

Πάμε όμως σε όσα αποκαλυπτικά συμβαίνουν από χθες.

Πάλι κατάφερε η Κυβέρνηση να μιλάμε για τη Δικαιοσύνη. Και εδώ υπάρχει μια σύγχυση όρων: Εμπιστοσύνη και Ανεξαρτησία.

Το Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα, όπως κάθε σοβαρό Δημοκρατικό κόμμα, πιστεύει ακράδαντα στην ανεξαρτησίας της Δικαιοσύνης. Πιστεύουμε τόσο πολύ στην ανεξαρτησία της που θέλουμε να σπάσουμε τα δεσμά της από το πολιτικό σύστημα.

Πώς; Προτείνοντας:

  • η επιλογή της ηγεσίας να μην γίνεται από την Κυβέρνηση, και
  • να μην υπάρχει δέλεαρ για τους δικαστές να αναλάβουν θέσεις εξουσίας για ένα χρονικό διάστημα αφού συνταξιοδοτηθούν.

Γιατί; Διότι κατά καιρούς και τα δύο έχουν χρησιμοποιηθεί για να επηρεάσουν πολιτικά την Δικαιοσύνη.

Τόσο πολύ πιστεύουμε στην ανεξαρτησία της που δεν θέλουμε να κρατάμε αυτά τα εργαλεία στα χέρια μας όταν θα είμαστε εμείς κυβέρνηση διότι εμπιστευόμαστε τη Δικαιοσύνη και δεν βλέπουμε λόγο να την επηρεάζουμε.

Άρα το ερώτημα δεν είναι τι πιστεύουμε εμείς για την ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης, αλλά αν μπορούν να την εμπιστευτούν οι πολίτες.

Όπως και με την πολιτική, η εμπιστοσύνη του πολίτη για τη δικαιοσύνη, χτίζεται με δύο τρόπους. Ο ένας είναι να είσαι τέλειος. Κάθε απόφαση, κάθε δικαστή να είναι άψογη. Όπως καταλαβαίνεται κανένας δεν είναι τέλειος. Και κανένας πολίτης δεν περιμένει να είμαστε τέλειοι.

Ο δεύτερος τρόπος για να χτίσεις εμπιστοσύνη, είναι να δείξεις ότι προσπαθείς πάντα να γίνεσαι καλύτερος. Να αποδεχθείς ότι δεν θα είσαι τέλειος αλλά ότι πάντα θα προσπαθείς να φτάσεις εκεί.

Και έρχεται τώρα η απόφαση του Αρείου Πάγου. Η απόφαση να μπει στο συρτάρι η παρακολούθηση ή η απόπειρα παρακολούθησης του μισού Υπουργικού Συμβουλίου, της ηγεσίας του Στρατού, του Αρχηγού της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, πολιτικών και δημοσιογράφων.

Και αναρωτιέται κάποιος καλόπιστος που θέλει να πιστεύει το καλύτερο για την κυβέρνηση σενάριο: Κάποιοι ξένοι σίγουρα παρακολουθούσαν.

Κάποιοι ξένοι μπορεί να κρατούν στα χέρια τους πληροφορίες που μπορούν να αξιοποιήσουν κατά του Έθνους.

Κάποιοι ξένοι μπορεί να κρατούν στα χέρια τους πληροφορίες με τις οποίες ενδεχομένως να μπορούν να εκβιάσουν υπουργούς.

Και οι ξένοι που είχαν το λογισμικό παρακολούθησης λένε ότι δουλεύουν μόνο για Κυβερνήσεις.

Και παρόλα αυτά, κανένας μέσα στην Κυβέρνηση δεν στέκεται δίπλα στον Αρχηγό της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης να πει ένα απλό πράγμα: «Θέλω να ξέρω». «Δεν θέλω να μένω στο σκοτάδι». «Δεν θέλω ποτέ, καμία ξένη δύναμη να κρατάει στα χέρια της την ελληνική Κυβέρνηση». «Θέλω να ξέρω τι πήγε λάθος». Μα κανένας; Κανένας σας δεν θέλει να ξέρει; Κανένας στην Κυβέρνηση; Κανένας στην ηγεσία του Στρατού; Κανένας στην ηγεσία της Δικαιοσύνης; Κανένας δεν θέλει να ξέρει πώς θα προστατευτεί η χώρα μας από άλλες τέτοιες υποθέσεις; Κανένας δεν θέλει να μάθει πώς να γίνει καλύτερος σε αυτό που τον εμπιστεύονται οι πολίτες να κάνει; Κανένας;

Όταν λοιπόν, οι πολίτες, και από την ηγεσία του πολιτικού συστήματος και από την ηγεσία της Δικαιοσύνης, βλέπουν ότι κανένας δεν ενδιαφέρεται να μάθει και να γίνει καλύτερος τότε η εμπιστοσύνη τους στους θεσμούς πάει στα τάρταρα.

Και ρωτάω: Δεν σας απασχολεί ή δεν έχετε το θάρρος να μάθετε;

Διότι για την ώρα ο μόνος που μοιάζει και να τον απασχολεί και να έχει το θάρρος να μάθει είναι ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ.

Ζητάμε Εξεταστική Επιτροπή. Και εσείς πάλι σφυράτε αδιάφοροι. Αυτό τα λέει όλα.

Συζητάμε τώρα ένα νομοσχέδιο για τα ελληνικά λαχεία. Και ίσως κάποιοι να το βλέπουν ως μια στενή, διαχειριστική ρύθμιση. Δεν είναι. Είναι μια ακόμα στιγμή που αποκαλύπτει πώς αντιλαμβάνεστε τη δημόσια περιουσία. Όχι ως ευθύνη. Αλλά ως διαδικασία.

Για εμάς, αυτή η συζήτηση δεν είναι απλώς διαδικαστική. Είναι ευκαιρία να μιλήσουμε για τον τρόπο που λαμβάνονται αποφάσεις και για το ποιος τελικά λογοδοτεί για αυτές.

Γιατί, για ακόμη μία φορά, βλέπουμε το Υπερταμείο να συγκεντρώνει ρόλο και αρμοδιότητες.

Να λειτουργεί ως ένας κεντρικός μηχανισμός αποφάσεων.

Χωρίς όμως να δίνει τον αντίστοιχο λογαριασμό στη Βουλή και στην κοινωνία.

Και δεν είναι η πρώτη φορά που το λέμε. Έχουμε αναδείξει τα ζητήματα αυτά επανειλημμένα. Τον Φεβρουάριο ζητήσαμε με επιστολή προς τον πρόεδρο της επιτροπής οικονομικών κάτι πολύ απλό.

Να έρθει η διοίκηση του Υπερταμείου εδώ. Να εξηγήσει. Να απαντήσει. Δεν έγινε. Με δική σας απόφαση. Απόλυτα ενδεικτικό του πώς αντιλαμβάνεστε την εξουσία. Και μετά παρεξηγείστε όταν σας λέμε ότι για εσάς η εξουσία είναι λάφυρο.

Κύριε Υπουργέ, μιας μιλάμε για τη δημόσια περιουσία, θα ήθελα να μεταφέρετε στον κ. Χατζηδάκη τη συμπάθειά μου. Τον τελευταίο καιρό έχει μετατραπεί σε κυβερνητικό σάκο του μποξ.

Παρακολούθησα πριν μερικές εβδομάδες τον Πρόεδρο του ΣΕΒ να ειρωνεύεται τα μέτρα της κυβέρνησης για το κόστος ενέργειας και τις πολιτικές της κυβέρνησης στο θέμα της στήριξης της βιομηχανίας.

Αργότερα τον είδα να τρώει «πολιτικό» ξύλο από τον Πρόεδρό μας για το θέμα τον υποκλοπών και την ατολμία του να πάει στην δικαιοσύνη. Οι απαντήσεις του ήταν για λύπηση.

Στο ίδιο κλίμα, και ίσως εξαιτίας του, τον άκουσα τώρα να μιλάει για «Σχέδιο Πισσαρίδη 2». Μάλιστα.

Δηλαδή πήγε τόσο καλά το «Σχέδιο Πισσαρίδη 1», που ήρθε η ώρα για δεύτερο; Οι «άριστοι» έκαναν απολογισμό και έβγαλαν θετικά συμπεράσματα;

Νιώθετε δηλαδή ότι η επιλογή να εγκαταλείψετε τη γεωργία και τους μικρομεσαίους επιχειρηματίες ήταν σωστή επιλογή;

Η παντελής απουσία αναπτυξιακού αποτυπώματος από το Ταμείο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας δεν σας κάνει να αναρωτιέστε ότι κάτι δεν πάει καλά σε αυτή τη θεωρία;  Αποφασίσατε να φτιάξετε εθνικούς πρωταθλητές. Μάλιστα. Τους προικίσατε με ένα ολόκληρο Ταμείο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας. Πόσοι από αυτούς σήμερα είναι διεθνώς ανταγωνιστικοί;

Μήπως οι τράπεζες; Δεν το λέτε έτσι, αλλά τις ανακεφαλαιώνετε τρίτη φορά. Κλείνοντας τα μάτια στη απουσία εξωτερικού και εσωτερικού ανταγωνισμού, κλείνοντας τα μάτια στο υπέρογκο spread επιτοκίων καταθέσεων και χορηγιών, κλείνοντας τα μάτια και στις χρεώσεις που πληρώνουμε, συχνά χωρίς να το ξέρουμε.

Αυτές οι πρακτικές αντέχουν διεθνώς; Μήπως οι εταιρίες ενέργειας; Έχετε τη ΔΕΗ να σέρνει τον χορό των υπερκερδών. Μέχρι και η βιομηχανία αναστενάζει. Η αγορά ρηχή και η ΔΕΗ κάνει πάρτι. Αυτό είναι ένδειξη ανταγωνιστικότητας; Ή είναι απόδειξη ολιγοπωλίου;

Αυτό είχε στο μυαλό του ο κ. Πισσαρίδης με το Σχέδιο 1; Αποκλείεται.

Αλλά αν δεν είχε αυτό στο μυαλό του τότε δεν ξέρει τις ιδιαιτερότητες της ελληνικής οικονομίας και πόσο εξαρτημένη είναι από το πολιτικό σύστημα.

Βλέπετε το ελληνικό λιανεμπόριο, την ιδιωτική υγεία και τις τηλεπικοινωνίες της Ελλάδας να κατακτούν τον κόσμο; Ο κρατικός ΟΤΕ ήταν που είχε αγοράσει τα Βαλκάνια. Όχι ο ιδιωτικός που έχει αγοραστεί από τη Γερμανική κρατική. Είστε εντάξει με αυτό;

Με λίγα λόγια το σχέδιο για Εθνικούς πρωταθλητές του κ. Πισσαρίδη στα χέρια σας, έχει γίνει σχέδιο προστασίας και ενίσχυσης των μεγάλων επιχειρηματιών σε βάρος του Έλληνα πολίτη. Χωρίς όμως να έχετε φτιάξει κάτι που αντέχει να βγει από τα σύνορα. Και τώρα θέλετε δεύτερο τέτοιο σχέδιο!

Κάτω από άλλες συνθήκες θα έλεγα: «Σοβαρευτείτε». Τώρα αυτό που σας λέω είναι αυτό που λέει κάθε Έλληνας και Ελληνίδα: «Φύγετε».

Η χώρα δεν αντέχει ούτε αυτά που κάνετε με τις υποκλοπές, ούτε αυτά που κάνετε με το Υπερταμείο, ούτε βέβαια ένα μοντέλο ανάπτυξης το οποίο δεν άλλαξε το παραγωγικό μοντέλο αλλά ουσιαστικά δουλεύει κατά του Έλληνα πολίτη.

Σας ευχαριστώ».