Ένα πολύ μεγάλο ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου!

Η τιμή που μου κάνετε με συγκινεί και με δεσμεύει.

Συνάδελφοί μου βουλευτές, δήμαρχοι και αιρετοί της αυτοδιοίκησης, στελέχη επαγγελματικών οργανώσεων, φίλες και φίλοι.

Αυτό πραγματικά δεν το περίμενα. Όφειλα όμως να το περιμένω! 

Προχθές πήγα να φάω με την κόρη μου πριν φύγει για το εξωτερικό.

Σταματώ να ζητήσω οδηγίες.

Ανοίγω το παράθυρο να ρωτήσω έναν σεκιουριτά.

Γουρλώνει τα μάτια του! «ΩΩΩΩΩΩΩ!» μου λέει, «Πασοκάρα!».

Ψάχνει τις τσέπες του. Βγάζει ένα μπρελόκ.

Ανδρέας από την μια μεριά, Ανδρέας και από την άλλη. «ΠΑΣΟΚ από τα γεννοφάσκια μου!».

«Άκου σύντροφε», μου λέει, «Την Τρίτη έβαλα ρεπό. Να έρθω στην πίτα σου!»

Του απαντώ σήμερα από αυτό εδώ το βήμα: Σύντροφε, όπου και αν είσαι σήμερα, σε αυτή την κατάμεστη αίθουσα, ή όπου αλλού, είτε κατάφερες τελικά να έρθεις είτε όχι, σου οφείλω ένα μεγάλο ευχαριστώ!

Διότι, με μια φράση, εσύ, τα είπες όλα.

Τι κάνουμε, γιατί το κάνουμε για ποιον το κάνουμε.

«Από τον Λαό, Με τον Λαό, Για τον Λαό!». 

Τρείς μικρές φράσεις, μια τεράστια παράδοση!

Αυτό είναι το ΠΑΣΟΚ, συντρόφισσες και σύντροφοι!

Σ’ αυτό το ΠΑΣΟΚ ταχθήκαμε! Αυτό το ΠΑΣΟΚ υπηρετούμε! 

«Από τον Λαό, Με τον Λαό, Για τον Λαό!».

Όλα τα άλλα έπονται.

ΚΟΕΣ, ΝΟΕΣ, Συνέδριο, αξιώματα.

Όλα έπονται!

Πάνω είναι ο Λαός, είναι τα μέλη, είναι οι φίλοι, είναι όσοι μας εμπιστεύτηκαν δεκαετίες.

Είναι και όσοι μας συνάντησαν ή θα μας συναντήσουν. Είτε για λίγο, είτε για πολύ.

Γι’ αυτό και εμείς, σήμερα, εδώ, εκείνους θα τιμήσουμε.

Προφανώς, δεν αγνοώ στο παραμικρό ότι βρίσκονται μαζί μας προσωπικότητες μεγάλης εμβέλειας που θαυμάζω και εκτιμώ.

Σημαντικοί άνθρωποι με σημαντικά αξιώματα. Και θέλω να τους ευχαριστήσω

για τη μεγάλη τιμή που μου κάνουν.

Είναι παράδοση να τους αναφέρω.

Αλλά, ζητώ την άδεια τους σήμερα να μην το κάνω.

Το λέω και στις πίτες των τοπικών μας οργανώσεων μεταξύ αστείου και σοβαρού.

Μην ξεκινάτε ανακοινώνοντας τα αξιώματα στην αίθουσα!

Πρώτον, κάποιον θα ξεχάσετε και θα προσβληθεί!

Δεύτερον, δείχνετε ότι είναι μικρός ο αριθμός όσων δεν έχουν αξίωμα.

Και τρίτον, μέχρι να τελειώσετε να απαριθμείτε αξιώματα και αυτοί οι λίγοι – χωρίς αξίωμα – θα μας έχουν γυρίσει την πλάτη.

Για αυτό, θα σας ζητήσω μια χάρη.

Σήμερα, να δώσουμε όλοι μαζί το πιο μεγάλο το πιο ζεστό, το πιο δυνατό μας χειροκρότημα σε όλες εκείνες και όλους εκείνους που μας τιμούν σήμερα ως μέλη και φίλοι του Κινήματος!

Σε εκείνες και εκείνους που αφιερώνουν ακόμα και τα ρεπό τους, για να πουν σε όλους εμάς

«Εσάς πιστεύουμε, σε εσάς ελπίζουμε, με εσάς θα πορευτούμε»!

Αυτοί είναι η πυξίδα, αυτοί είναι το μέσο, αυτοί είναι η ενέργεια, για να πάμε την Πατρίδα μπροστά.

Στο ΠΑΣΟΚ και σε εκείνους, θα αφιερώσω σήμερα το πρώτο κομμάτι της πίτας.

Διότι φίλες και φίλοι το ΠΑΣΟΚ δεν είναι τα αξιώματα.

Πρώτα, είμαστε ενεργοί πολίτες της Πατρίδας μας.

Μετά, είμαστε μέλη του Κινήματός μας.

Και αν υπηρετήσουμε σωστά Πατρίδα πρώτα και Κίνημα μετά, τότε διεκδικούμε αξιώματα.

Αυτούς να υπηρετήσουμε!

Από τα μέλη και τους φίλους, από την καρδιά του ΠΑΣΟΚ, ξεκινούν όλα.

Η ενέργεια, το πάθος, τα μάτια που βγάζουν σπίθες.

Αυτό το συναίσθημα χρειαζόμαστε τώρα. Πιο πολύ από ποτέ!

Και στον κόσμο. Και στην Ελλάδα. Και στο ΠΑΣΟΚ.

Αυτόν τον ενθουσιασμό μοιραζόμαστε όλοι σε τούτη εδώ την αίθουσα.

Ότι κάπου υπάρχει φως. Ότι κάπου υπάρχει ελπίδα. Ότι ο αγώνας έχει ακόμα νόημα. Και ότι το «μαζί μπορούμε» είναι ακόμα ζωντανό.

Αυτό το συναίσθημα ζωντανεύουμε σήμερα συντρόφισσες και σύντροφοι. Με αυτό το μήνυμα πρέπει να πάμε σε κάθε γειτονιά της Αθήνας σε κάθε γωνιά της Ελλάδας!

Πρώτα από όλα, ότι υπάρχει φως σε έναν κόσμο που πνίγεται στο σκοτάδι.

Σε έναν κόσμο που επιβάλλεται ο νόμος του ισχυρού.

Που το μεγάλο ψάρι τρώει το μικρό.

Διεθνές δίκαιο; Δεν είναι ώρα να το συζητήσουμε, μας λένε.

Και όλο αυτό μας το παρουσιάζουν ως «κανονικότητα» που πρέπει να αποδεχτούμε. Ως «ρεαλισμό», στον οποίο πρέπει να σκύψουμε το κεφάλι.

Εμείς τους λέμε: Σε λάθος Λαό βρήκατε να το πείτε!

Διότι ο Ελληνικός λαός δεν έσκυψε ποτέ το κεφάλι. Έχει μάθει να περπατάει με το κεφάλι ψηλά!

Και όλοι εμείς γνωρίζουμε πολύ καλά τον ρόλο αυτής της χώρας στο διεθνές στερέωμα.

Και αυτός είναι να σταθούμε δυνατοί.

Οικονομικά, διπλωματικά, στρατιωτικά, απέναντι σε κάθε εχθρό.

Και να υπερασπιστούμε με κάθε τρόπο, όχι μόνο το δικά μας δίκαια αλλά και τα δίκια όλων των Λαών που αναζητούν ειρήνη, δικαιοσύνη, δημοκρατία.

Ως φάρος διεθνούς δικαίου.

Ως αναπόσπαστο μέρος διεθνών συμφωνιών για την υπεράσπισή του!

Όπως το κάναμε όταν εκτοξεύαμε το κύρος της Ελλάδας ως γέφυρα λαών, πολιτισμών, και ηπείρων, που όλοι σέβονταν.

Όταν βάζαμε την Ελλάδα στον πυρήνα της Ένωσης.

Όταν διασφαλίζαμε την αποτροπή στο Αιγαίο με Πολιτική Εθνικής Άμυνας γραμμένη από τα χέρια του ίδιου του Αντρέα Παπανδρέου.

Και όταν βάζαμε την Κύπρο στην Ευρωπαϊκή Ένωση, παρά τις απειλές της Τουρκίας!

Με αυτή την αποφασιστικότητα θα κινηθεί και η επόμενη κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ.

Διότι στο ΠΑΣΟΚ ένα πράγμα είναι αδιαπραγμάτευτο: ο Πατριωτικός μας χαρακτήρας!

Κάθε έκπτωση, κάθε διγλωσσία, κάθε αντίφαση από την κυβέρνηση για τη διεθνή νομιμότητα μας εκθέτει, μας μειώνει, μας αποδυναμώνει ως χώρα.

Για αυτό σας λέω σήμερα: Υπάρχουν άπειροι λόγοι για να φύγει χθες η κυβέρνηση Μητσοτάκη, τα εθνικά μας θέματα όμως είναι βασικός. Και να έρθει ένα μεγάλο, δυνατό, κυρίαρχο ΠΑΣΟΚ.

Διότι μόνο το ΠΑΣΟΚ έχει τα στελέχη να δυναμώσουν την Ελλάδα και στρατιωτικά, και διπλωματικά, και οικονομικά για να σταθούμε στο ύψος των περιστάσεων διεθνώς.

Αυτό το συναίσθημα μας κινητοποιεί. Αυτή είναι η πίστη που μας γεμίζει ευθύνη.

Αυτή την πίστη μοιραζόμαστε όλοι εδώ μέσα.

Ότι κάπου υπάρχει ελπίδα αυτήν την εποχή που η δημοκρατία δοκιμάζεται.

Γιατί η πολλή δημοκρατία είναι πολυτέλεια, μας λένε. Και στην Ελλάδα και στον κόσμο.

Ουσιαστική διαβούλευση για νομοσχέδια; «Χαμένος χρόνος», μας λένε.

Απόδοση δικαιοσύνης;  «Κάποια άλλη μέρα».
Ισότητα; Δικαιώματα; «Ε καλά, μην τρελαθούμε κιόλας. Είναι ενάντια στην ανθρώπινη φύση», ακούμε.

Λειτουργία θεσμών; «Τι τους θέλετε;», μας ρωτάνε.

Πάει ο βουλευτής. Πάει ο ανεξάρτητος Δικαστής. Πάει ο αδέσμευτος Δημοσιογράφος.

Αλλά δεν σταματούν εκεί.

Πάει ο Δήμαρχος. Πάει ο Πρόεδρος του Επιμελητηρίου. Πάει ο Συνδικαλισμός. Πάει ο Συνεταιρισμός.

Και μαζί τους, πάει η συλλογικότητα. Πάει η λογοδοσία. Πάει ο πολίτης. Όλα υποβαθμίζονται  μέχρι να ισοπεδωθούν.

Γιατί; «Γιατί έτσι θα είμαστε πιο αποτελεσματικοί».

«Γιατί αυτός ο κόσμος τρέχει.  Και όλα αυτά μας κρατάνε πίσω»,  μας λένε.

Οι δήθεν «άριστοι», που νομίζουν ότι μπορούν να αποφασίζουν για εμάς, χωρίς εμάς.

Ε λοιπόν πάλι σε λάθος Λαό, τα λένε.

Σε λάθος Παράταξη το λένε.

Γιατί αυτός ο Λαός, αυτή η Παράταξη ξέρει πάρα πολύ καλά ότι αποτελεσματικότητα υπάρχει

μόνο με Δημοκρατία.

Μόνο με λογοδοσία.

Μόνο όταν μοιραζόμαστε ένα όραμα κοινό!

Αποτελεσματικότητα υπάρχει μόνο όταν ο Λαός αποδίδει ευθύνες και η ηγεσία τις αναλαμβάνει. 

Διότι μόνο τότε ο Λαός στοιχίζεται και αγωνίζεται γύρω από στόχους κοινούς.

Αυτό απέδειξε κάθε σκοτεινή περίοδος που γέννησε το φως.

Έτσι, από όλες τις κρίσεις που περνάει η πατρίδα μας, στα διεθνή με την απομόνωση της χώρας, στην εγχώρια αγορά με την κρίση στη ρευστότητα και την ακρίβεια. και στους θεσμούς

με τα σκάνδαλα, το μόνο στο οποίο από τώρα μπορούμε να δείξουμε ως κόμμα ότι εννοούμε αυτά που λέμε και αυτά που λέμε τα κάνουμε πράξη πολιτική, είναι στο τρίτο:

Στη Δημοκρατία. Στους θεσμούς και τη διαφάνεια.

Για αυτό θα επιμένω μέχρι τέλους.

Χρειαζόμαστε τώρα «έκρηξη δημοκρατίας» στο ΠΑΣΟΚ!

Προσυνεδριακό διάλογο που θα ακουστεί στην κοινωνία.

Με θέματα δύσκολα που θα κινητοποιήσουν την κοινωνία

Κινητοποίηση όλων των αιρετών, σε κάθε επίπεδο, σε κάθε φορέα, στην πρώτη γραμμή της μάχης.

Και εκλογικές διαδικασίες που ταράζουν συθέμελα το πολιτικό σκηνικό γιατί επιδιώκουν και απογειώνουν τη συμμετοχή.

Για να απογειώσει η συμμετοχή το Κίνημα.

Αυτό το συναίσθημα χρειαζόμαστε. Και αυτή την πίστη μοιραζόμαστε όλοι εδώ μέσα.

Ότι τα πράγματα μπορούν και θ’ αλλάξουν προς το καλύτερο. Διότι οι αρχές και οι αξίες μας είναι ακόμα ζωντανές.

Ειδικά τώρα που από παντού ακούμε ότι οι ιδεολογίες πέθαναν.

Αυτά τα λένε όσοι θέλουν να μείνουν όλα ίδια.

Όχι εμείς που αγωνιζόμαστε για Αλλαγή.

Διότι εμείς ξέρουμε πολύ καλά.

Ότι εντολή στο ΠΑΣΟΚ δεν είναι εντολή να υπηρετήσουμε το σύστημα όπως το ξέρουμε σήμερα αλλά εντολή να ανατρέψουμε το σύστημα! 

Και να απελευθερώσουμε κάθε πολίτη από κάθε βραχνά που του βάζει σήμερα το σύστημα.

Τι μας είπε ο κ. Μητσοτάκης: «Άσπρη γάτα, μαύρη γάτα, φτάνει να πιάνει ποντίκια».

Καλό ακούγεται. Ξέρετε πολύ καλά όμως τι εννοούσε.

Άσπρη γάτα, μαύρη γάτα, φτάνει να υπηρετεί τα δικά μου ποντίκια! Αυτό εννοούσε και αυτό πράττε!

Αυτός, και όλοι του οι όμοιοι στον κόσμο.

Αλλά εμείς ξέρουμε καλά. Ξέρουμε πολύ καλά.

Η διαφορά, ανάμεσα σε ένα υπερσυγκεντρωτικό κράτος που θέλει να ελέγχει τα πάντα, και ένα κράτος στο οποίο συμμετέχουν οι πολίτες, και στους οποίους λογοδοτεί η εξουσία, ανάμεσα σε μια κυβέρνηση που επιδιώκει την εξάρτηση των πολιτών και μία διακυβέρνηση που απελευθερώνει δυνάμεις, προσφέροντας δυνατότητες, ανάμεσα σε ένα παρασιτικό μοντέλο υπανάπτυξης που συγκεντρώνει πλούτο και εξουσία σε προνομιούχα χέρια και ένα παραγωγικό και κοινωνικό μοντέλο όπου καθένας μας μπορεί να χαρεί αυτά που δημιουργεί,  είναι διαφορές που αποτελούν διαχρονικά τις θεμελιακές διαφορές μεταξύ Προόδου και Συντήρησης!

Και αυτές οι διαφορές είναι πιο ζωντανές από ποτέ! Διότι είναι πιο αναγκαίες από ποτέ!Για αυτό και το λέω συνέχεια. Σας το λέω και σήμερα.

Οι διαφορές μας με την Συντήρηση είναι τεράστιες.

Και ξεκινούν από το πώς βλέπουμε την εξουσία και τον πολίτη.

Το βλέπουμε στον κόσμο. Το βλέπουμε στην Ευρώπη. Και το βλέπουμε στην Ελλάδα.

Και όπου συνεργάστηκαν η πρόοδος με τη συντήρηση θέριεψαν  τα άκρα.

Όπου δήθεν γεφυρώσαμε τις διαφορές μας απέναντι στον πολίτη, ο πολίτης γύρισε

απέναντι στο σύστημα.

Διότι είδε παντού αδιέξοδα.

Δεν μπορούμε να επιτρέψουμε αυτό να γίνει και στην Πατρίδα μας ξανά!

Για αυτό το λέω και δεν θα σταματήσω να το λέω.

Η συνεργασία με την Συντήρηση δεν είναι μόνο κακή, κάκιστη για το ΠΑΣΟΚ. Είναι καταστροφική για την Πατρίδα!

Και όποιος το σκέφτεται για να γίνει υπουργός, ας το ξεχάσει τώρα.

Δεν θα γίνουμε εμείς η αιτία να πάρουν την εξουσία οι φωνές του περιθωρίου!

Αυτή είναι η παρακαταθήκη της Μεγάλης Δημοκρατικής Παράταξης!

Της Μεγάλης Δημοκρατικής Παράδοσης που αναγέννησε στην Ελλάδα το Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα.

Με τον ιδρυτή του, τον Ανδρέα Παπανδρέου.

Και όλους εκείνους που σήκωσαν τη σκυτάλη μετά.

Ο Κώστας Σημίτης, ο Γιώργος Παπανδρέου, ο Βαγγέλης Βενιζέλος, η αείμνηστη Φώφη Γεννηματά και ο σημερινός μας Πρόεδρος, ο Νίκος Ανδρουλάκης! Αυτή την παρακαταθήκη υπηρετούμε όλοι!

Για αυτό, όλα αυτά, οι αξίες μας, οι θέσεις μας, οι προτάσεις μας, οι δεσμεύσεις μας, πρέπει να γίνουν κτήμα κάθε Έλληνα, κάθε Ελληνίδας.

Με προϋπόθεση:  Να πάμε σε κάθε σπίτι, σε κάθε χωριό, σε κάθε γειτονιά, και να τους πούμε: Αυτά που λέμε τα εννοούμε και αυτά που εννοούμε τα κάνουμε εμείς, πρώτοι πολιτική και πράξη! Σε όλη την Ελλάδα!

Δεν έχουμε να φοβηθούμε τίποτα. Οι πολίτες διψούν να ακούσουν αξιόπιστη εναλλακτική. Διψούν για Αναγέννηση!

Απηύδησαν από μία διακυβέρνηση που συνεχώς διαιρεί για να βασιλεύει. 

Που συνεχώς διχάζει για να επιβιώνει.

Για αυτό, πρώτη μας δουλεία είναι να ενώσουμε τον Ελληνικό Λαό ξανά.

Και να αποκαταστήσουμε την πίστη του πολίτη στους θεσμούς, στη Δημοκρατία, στην Πολιτεία.

Όχι μόνο από αύριο ως κυβέρνηση. Από σήμερα ως αντιπολίτευση.

Διότι αυτή τη δουλειά, το ΠΑΣΟΚ, και μόνο τον ΠΑΣΟΚ, θέλει και μπορεί να την κάνει.

Η δική μας δύναμη δεν είναι να βάζουμε τον έναν Έλληνα απέναντι στον άλλον.

Τον έναν αγρότη απέναντι στον άλλον. Τον επιχειρηματία απέναντι στον αγρότη. Τον ιδιώτη απέναντι στον δημόσιο υπάλληλο. Τον μικρομεσαίο απέναντι στον μεγάλο. Τον γιατρό απέναντι στον ένστολο. Το νέο απέναντι στον συνταξιούχο. Τον πολίτη της πόλης απέναντι στο πολίτη της υπαίθρου.

Όχι.

Η δική μας δύναμη ήταν, είναι και θα είναι να τους ενώσουμε όλους. Να ενώσουμε τον Ελληνικό Λαό απέναντι στα προβλήματα της χώρας!

Της δημόσιας υγείας, της δημόσιας παιδείας, της ακρίβειας, της ενέργειας, της ανάπτυξης του δημογραφικού, της ερήμωσης της περιφέρειας.

Τεράστια θέματα, που θα βρούμε σύντομα μπροστά μας.
Και θα χρειαστούμε την Ελληνίδα και τον Έλληνα στο πλευρό μας για να τα αντιμετωπίσουμε.

Για αυτό, αυτός ο αγώνας ξεκινάει χθες!

Διότι θα κερδίσουμε όλοι μαζί. Ή θα χάσουμε όλοι μαζί.

Ή θα έχουμε όλοι μαζί το κεφάλι ψηλά, ή έναν έναν θα μας υποτάξουν.

Και αν κάτι μας κινητοποιεί είναι ότι ξέρουμε καλά ότι τίποτα μα τίποτα δεν μπορεί να σταματήσει ανθρώπους που μαζί ζουν για δικαιοσύνη, αναζητούν δικαιοσύνη και αγωνίζονται για τη δικαιοσύνη!

Αυτό το συναίσθημα χρειαζόμαστε. Αυτή την πίστη μοιραζόμαστε όλοι εδώ σήμερα!

Φίλες και φίλοι,

Θα μπορούσα να μείνω σε αυτά τα λόγια και να πω καλή μας χρονιά.

Αλλά αισθάνομαι ότι οφείλω να απαντήσω ένα ερώτημα που αφορά όλους μας,

αλλά και μένα: «Και εσύ τι κάνεις;».

Θα μπορούσα να αρκεστώ στο «εγώ τα έλεγα».

Και να περιμένω.
Αλλά ούτε η Πατρίδα ούτε το ΠΑΣΟΚ μπορούν να περιμένουν.

Τα άκρα ήδη μεγαλώνουν. Ήδη ετοιμάζονται. Ήδη εργάζονται για να δουν το ΠΑΣΟΚ να φεύγει από την μέση.

 

Για αυτό εγώ δεν θέλω να περιμένω!

Θέλω να κουνήσουμε με κάθε τρόπο τη βελόνα!

Θέλω το ΠΑΣΟΚ νικητή στις επόμενες εκλογές!

Θέλω να απαλλαγεί η χώρα μου από μία κυβέρνηση που δεν της αξίζει!

Για αυτό και πρέπει να ξεκινήσουμε περιοδείες στην Αττική και σε όλη τη χώρα, για να σηκώσουμε κάθε πέτρα, να χτυπήσουμε κάθε πόρτα, να μιλήσουμε σε κάθε στέλεχος που μπορεί και θέλει να μας βοηθήσει στη νίκη.

Όχι για να μαζέψω συνέδρους. Αλλά για να δυναμώσω το ΠΑΣΟΚ!

Και αυτό οφείλουμε να κάνουμε όλοι.

Κάθε μέρα, από τώρα μέχρι τις εκλογές!

Γιατί εκεί έξω υπάρχει ο πολίτης, υπάρχει ο σεκιουριτάς, υπάρχει ο αγρότης, ο μικρομεσαίος, ο νέος και η νέα, ο συνταξιούχος που ζητούν φως! Ζητούν ελπίδα! Ζητούν νόημα!  

Και θέλουν να ξέρουν ότι μαζί μπορούμε να τα καταφέρουμε!

Αυτό, ζητούν από το ΠΑΣΟΚ! Αυτό ζητούν από όλους μας!

Το ΠΑΣΟΚ πρέπει και θα είναι πρώτο στην επόμενη κάλπη.

Και για να γίνει αυτό, σήμερα και όχι αύριο, οφείλουμε να βγούμε έξω στην κοινωνία και δώσουμε αξία στον πολίτη.

Διότι τίποτα μα τίποτα δεν γεννάει φως, ελπίδα, νόημα όπως ένας πολίτης που νιώθει ότι έχει αξία.

Από τον Λαό. Με τον Λαό. Για τον Λαό.

Πάμε λοιπόν.

Τώρα. Όχι αύριο. Να δώσουμε τον μεγάλο αγώνα με την κοινωνία για την κοινωνία!

Πάμε να δώσουμε τον μεγάλο αγώνα εκεί έξω και όχι εδώ μέσα!

Πάμε να αναμετρηθούμε με τα θηρία όπως το κάναμε πάντοτε!

Και να νικήσουμε όπως νικήσαμε τότε! Πάμε!

Το χρωστάμε σε εκείνους! Το χρωστάμε σε εμάς! Και το χρωστάμε στην πατρίδα!

Καλή χρονιά σε όλες και σε όλους! Σας ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου!».