Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Στηρίζουμε την εμβάθυνση της συνεργασίας Ελλάδας και Κύπρου πάντα και παντού.

Φυσικά, και στον ψηφιακό μετασχηματισμό.

Είναι κίνηση που υπηρετεί το εθνικό συμφέρον και το συμφέρον των πολιτών της Ελλάδας και της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Και πρέπει να γίνεται με διαφάνεια και λογοδοσία, όπως πολύ σωστά ανέλυσε ο εισηγητής μας, Απόστολος Πάνας.

Δεν το είπε τυχαία.

Η αποτελεσματικότητα της Κυβέρνησης σε θέματα διαφάνειας και λογοδοσίας, πόσο μάλλον διαχείρισης δεδομένων και προσωπικών πληροφοριών έχει υπάρξει μέχρι σήμερα βαθύτατα προβληματική.

Η εξυπηρέτηση του εθνικού συμφέροντος με διαφάνεια και λογοδοσία είναι και πρέπει να είναι ο θεμέλιος λίθος πάνω στον οποίο βασίζεται κάθε λέξη, κάθε πράξη, κάθε σκέψη, κάθε κυβέρνησης. Στα πάντα.

Ειδικά όμως στα θέματα που ακουμπούν στη σχέση μας με τρίτες χώρες.

Γιατί στη χώρα μας, ειδικά από τη Μεταπολίτευση και μετά, θέλω να πιστεύω απαντήθηκε πειστικά και οριστικά ένα ερώτημα που ταλάνιζε για γενιές το πολύπαθο κράτος μας: «ποιος κυβερνάει αυτόν τον τόπο;».

Ο κυρίαρχος λαός μέσα από τους εκλεγμένους αντιπροσώπους του.

Αυτή είναι η απάντηση. Αυτή πρέπει να είναι η απάντηση.

Το αναφέρω γιατί το Σαββατοκύριακο που μας πέρασε έγινε κάτι που μου άφησε πικρή γεύση και πολλές απορίες.

Άρχισε να βομβαρδίζεται το κινητό μου με ένα άρθρο εφημερίδας καθώς και οι αντιδράσεις γύρω από αυτό.

Το άρθρο είναι της Wall Street Journal εφημερίδα που κατατάσσεται ως φιλοκυβερνητική στις Ηνωμένες Πολιτείες – και περιγράφει τη στενή σχέση επαγγελματία Αμερικανού λομπίστα με την Πρέσβειρα των Ηνωμένων Πολιτειών στην Ελλάδα.

Αν διαβάζω σωστά το άρθρο, για τη συγκεκριμένη εφημερίδα, η σχέση ξεπερνά τα όρια μιας υγιούς σχέσης μεταξύ μια νόμιμης εταιρίας λόμπι της Αμερικής με μια Πρέσβειρα των Ηνωμένων Πολιτειών σε άλλη χώρα.

Αλλιώς δεν φαντάζομαι να έγραφαν το άρθρο.

Το τι ισχύει από όλα αυτά προφανώς παραμένει προς διερεύνηση. Η εφημερίδα όμως δεν είναι τυχαία και περιγράφει μια σχέση που παρεμβάλλεται στις διμερείς σχέσεις Ελλάδας – Ηνωμένων Πολιτειών.

Αν αληθεύει, αυτό από μόνο του θα ήταν προβληματικό.

Αλλά δεν ήταν όμως μόνο το άρθρο που με προβλημάτισε και μου άφησε την απορία για το αν οι σχέσεις μας με τις Ηνωμένες Πολιτείες είναι αυτές που διαφημίζει η Κυβέρνηση.

Ήταν και η απουσία οποιασδήποτε αντίδρασης στο άρθρο από πλευράς ελληνικής κυβέρνησης για ολόκληρα εικοσιτετράωρα.

Δημιουργήθηκε η εντύπωση πως η κυβέρνηση ήλπιζε να εξαφανιστεί το θέμα.

Ότι αν δεν υπήρχαν δημοσιογράφοι, η κυβέρνηση δεν θα απαντούσε ποτέ.

Και επειδή το θέμα είναι εξαιρετικά ευαίσθητο παρακολούθησα πολύ προσεκτικά το briefing του κυβερνητικού εκπροσώπου.

«Δεν τέθηκε ποτέ ζήτημα απειλής της ελληνικής κυβέρνησης και ούτε κάτι τέτοιο θα γινόταν ποτέ ανεκτό» είπε αναφερόμενος στο δημοσίευμα.

Το κρατάω.

Είναι όμως πολύ μακριά από το να έλεγε:

Η φράση: «Μπορούμε να το κάνουμε αυτό σε οποιαδήποτε χώρα θέλουμε. Μπορούμε να το κάνουμε κι εδώ» δεν ειπώθηκε ποτέ από εκπρόσωπο ξένης χώρας πόσο μάλλον μπροστά σε Έλληνα υπουργό.

Αυτό, δεν το είπε ο εκπρόσωπος της κυβέρνησης. Κι αυτό είναι ακόμα πιο προβληματικό.

Διότι ανεξάρτητα αν δεν εκλήφθηκαν ή ειπώθηκαν ως απειλή, αυτά τα λόγια δεν πρέπει να λέγονται ούτε για αστείο. Ούτε για αστείο.

Και επειδή το θέμα επαναλαμβάνω είναι εξαιρετικά ευαίσθητο και άπτεται κρίσιμων πτυχών της εξωτερικής μας πολιτικής, προσέχω πάρα πολύ τι λέω και θα ήθελα να μάθω και την αντίδραση του ελληνικού υπουργείο εξωτερικών στο ζήτημα.

Λέει κάτι; Έκανε κάτι; Ή σιωπή;

Σε κάθε περίπτωση μια κυβέρνηση που σέβεται τον εαυτό της, το ρόλο της, τον λαό της, ξεκαθαρίζει προς όλες τις κατευθύνσεις πως εν αρχή ην το εθνικό συμφέρον και κανένα άλλο συμφέρον. Κανενός.

Δεν διανοούμαι τίποτα άλλο. Στην πολιτική και ειδικά στην εξωτερική πολιτική εν αρχή ην το εθνικό συμφέρον.

Και κάτι τελευταίο, παρεμφερές, στο οποίο επίσης θα ήθελα την επίσημη τοποθέτηση του ελληνικού υπουργείου εξωτερικών.

Αφορά την ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας – Κύπρου. Διάβασα και διαβάσαμε στη εφημερίδα ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ πως απέναντι στην Τουρκία… «σύμφωνα με άριστα πληροφορημένες πηγές, Αθήνα και Παρίσι φαίνεται να έχουν καταλήξει στην εκτίμηση ότι θα πρέπει να γίνει ένας «ελαφρύς ανασχεδιασμός» της πορείας του καλωδίου, ώστε να μην περνάει από τις περιοχές του αποκαλούμενου εθνικού θαλασσίου πάρκου «Φετιγιέ-Κας»».

«Ελαφρύς ανασχεδιασμός». Μάλιστα. Ισχύει;

Επειδή οι λέξεις έχουν πολύ μεγάλη βαρύτητα, το αφήνω προς το παρόν εδώ και περιμένω με πολύ μεγάλο ενδιαφέρον την επίσημη τοποθέτηση της ελληνικής κυβέρνησης.