Αυτή η παράταξη δεν μπορεί να εκφράσει τον χώρο. Πόσο μάλλον να δώσει βήμα και διέξοδο στον Έλληνα και την κοινωνία. Κρατώντας τον πολίτη σε απόσταση συμμετέχει στην απομόνωση και την αποξένωσή του. Και έτσι παραμένει πολιτική λύση απόγνωσης.
Ο τίτλος του Δημοκράτη δεν είναι δια βίου. Ο Δημοκράτης για να λέγεται Δημοκράτης εκτίθεται στο λαό και κρίνεται από αυτόν. Και κάθε προσπάθειά μας να αποστειρώσουμε τον τίτλο από την πραγματική του σημασία κάνει κακό στον τίτλο, κάνει κακό στη λέξη και τέλος κάνει κακό στην έννοια.
Tην εξουσία δεν πρέπει να περιμένεις να στη δώσει οικειοθελώς αυτός που την κρατάει στα χέρια του. Πρέπει να τη διεκδικήσεις με σχέδιο, συλλογικά και με κάθε δυνατό, νόμιμο μέσο. Και από μια τέτοια προσπάθεια μόνο καλά μπορούν να βγουν. Διότι τέτοιες προσπάθειες, τέτοιοι αγώνες, χτίζουν νέες συλλογικότητες. Οι νέες συλλογικότητες δημιουργούν νέες δυνατότητες. Και με νέες δυνατότητες δεν υπάρχει τέλος σε τι μπορεί να πετύχει ο Έλληνας.
